S.O.S.! Vandaag komt Piet. We zijn nu zaterdag 3 november en de commerciële ploeg is goed vertegenwoordigd. We hebben de kassa’s gesmeerd ! Onze pronostiek :een massa hysterische (huis)vrouwen op zoek naar dat ene ultieme recept voor hun gehaktbroodje. Ze zijn het net als ik beu dat hun tienerzoon steeds zegt dat het gehaktbroodje van oma zoveel lekkerder is. Actie dus… Dat hopen we althans. Ook mannen willen we zien. Dit is hun kans om punten te scoren thuis. Als ze maar niet beginnen met de uiensaus.
10 uur. Laat de hallen maar vollopen. We verwachten een tsunami aan boekenliefhebbers vandaag. Snuif intussen de sfeer op, geniet van de kleuren, proef de woorden en voel de covers… Poëzie troef! Eén ding is nu al zeker. De lege portemonnees zullen zegevieren deze avond. Maar we hebben geen schuldgevoelens, want het plezier dat de bezoekers hebben op de beurs kan niemand hen meer afnemen. Laat de euro’s maar rollen.
Intussen vlug een broodje achter de kiezen stoppen. Want ook dit is boekenbeurs. Smoskes, hot-dogs, taart en een lekker biertje in een overvolle cafetaria. Je ziet de mensen glunderen als ze door hun boek bladeren dat ze net aangekocht hebben. Een collega van mij moet altijd ontwennen van zijn hot-dog-verslaving na de beurs. Veel tijd is er niet om te eten.
De drie dames van pers en communicatie lopen reeds druk heen en weer. Ze houden zich bezig met het ontvangen en begeleiden van de auteurs. En wij, wij glimlachen, scannen, tikken, ontvangen geld, plakken bollekes en delen zakjes uit en dit de hele dag door tot de rij aan de kassa uiteindelijk zal verdwijnen. Nog altijd zie ik mensen met veel afgrijzen kijken als we een bolleke op hun boek kleven. Maar dit moet nu eenmaal. Zelfs Steph Goossens werd bijna gefouilleerd bij het buitengaan omdat zijn bolleke ontbrak. We hadden hem nochtans gewaarschuwd. Nietwaar Steph ? Dus we doen wat we moeten doen.
Dat lachen gezond is, dat zijn we nu wel zeker. Wat ziet Gaston Berghmans er goed uit! Zalig…. Wat zou Leo trots zijn. We denken ook eens aan hem nu. Bedankt voor al die heerlijke momenten op TV. Dat was pas ontspanning. Komieken hebben een zinvol bestaan want mensen aan het lachen brengen is echt een goed doel.
Aha, daar is de pers al. De eerste grote microfoon duikt vanuit het publiek op.Dit is de schrik van onze standmedewerkers. Gelukkig trekken ze richting auteurs.Laat die het nu maar zeggen. Ze genieten met volle teugen van het interview,dit is showtime ! En wij, wij proberen uit beeld te blijven.
Plots horen we een schril gefluit. De mensen van het Vlaamse Kruis lopen voorbij met een rolstoel. Is het dan zover, is Piet gearriveerd ? Ja, Piet is er, maar ze lopen door. Waarschijnlijk ook iemand die last heeft van de hitte.
Ondertussen zie ik vele moeders het hoofd fronsen bij het zien van al die opvoedingsboeken. Ook ik vraag me af hoe ik het in godsnaam aangedurfd heb om mijn kinderen zonder boeken op te voeden. Komt dit nog wel goed? Straks even vragen aan de specialist de heer Adriaenssens.
Op weg naar huis evalueren we nog eens de hele dag. We kunnen het niet laten. Die boekenbeurskoorts is een vreemd fenomeen. Tot later !
Nadine.
