…Die moet je mij nog schen-hen-ken….! Ken je dat liedje van een zekere Anja?
Ik denk dat ik straks met de madammen van Uitgeverij Lannoo nog een klein danske ga doen vooraleer ik deze hoogmis van de boekenliefhebber zal verlaten. Het was gisteren weer heel plezant: om te beginnen was ik weer tien minuten te laat. Ik vertrek altijd op tijd met m’n fiets maar onderweg geraak ik soms snel afgeleid , er is ook zoveel te zien terwijl je door de stad zoeft. En ik had weer een praatje met een dame aan het verkeerslicht. Ze ging ook naar de Boekenbeurs….ze vroeg wat ik ervan gevonden had tot nu toe…
wel ja…
Ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik het maar gewoontjes vond. Ik heb er écht wel op mijn manier van genoten.Vooreerst heb ik mijn lezers leren kennen en dat is het schoonste kadoo dat ze een schrijver kunnen geven . Al die verhalen…Aan het begin van de boekenbeurs keek ik er zo naar uit en nu zit ik hier met karrevrachten verhalen….Zalig!
Zo was er gisteren een dame die me vertelde dat ik vooral niet alleen mocht werken maar ook en bovenal moest léven.” Vergeet niet te leven manneke, het gaat al allemaal zo snel: en ik ben in mijn leven echt wel vergeten om te leven…” zei ze…Er is geen enkel woord juist gekozen om te zeggen waar het hart het meest naar hunkert, woorden he….
En dan was er Steven die muziek wil gaan studeren maar nu eerst voor de middenjury zijn diploma van het middelbaar onderwijs probeert te halen. Hij vroeg of hij me nog eens mocht mailen want dat hij ergens had gelezen dat ik toch ook via heel wat omzwervingen en andere studies uiteindelijk bij mijn passies terecht was gekomen. “Ja natuurlijk Steven, natuurlijk moogt gij mij een briefje schrijven” zeg ik. En ik zeg hem erbij toch snel dat diploma te halen dan is dat alvast uit de weg. Hij gaat dat doen, voila!
En dan was er Ann die mijn gedichtje “soul” zo mooi vind. “Ik heb gezien dat jij dat gedichtje in je bundel ook hebt opgedragen aan een zekere Ann en ik denk dat ik weet welke jij ermee bedoelde; ik vind dit echt een mooi gebaar van je …” zegt ze . Ze bekijkt me….en is weer weg. De mensenmassa in. Zo gaat dat hier de hele tijd..flarden van verhalen van levens, anektdotes,…
Gisteravond heb ik zelf even uitgebreid gaan shoppen . In mijn boekenmandje o.a. wel enkele boeken over eten want dat is toch belangrijk in een mensenleven hé. Het Belgisch Kunstboek ligt hier ondertussen ook voor mijn neus , net zoals nog enkele romans die ik uit het vak dat eigenlijk voorbehouden was voor de jeugd heb geplukt. En …de schrijfwijzer! Zo weet ik voortaan tenminste hoe ik mij aanhalingstekens moet plaatsen!
Ik ga jullie missen : Evy, Mieke, Dirk mijnen uitgever, Johan de uitgever van mijn volgend boekje bij Lannoo (die eigenlijk vriendelijk maar toch even attent komt polsen “hoe het ermee zit”),de madammen van de kassa’s , Stefanie, de Gunther met zijn eeuwige smile, de securityman die me op de openingsavond meteen met mijn neus op de feiten duwde: (geen stickertje op het boek, geen erkende zak, dus ook niet naar buiten…)
En Mijnheer Gaston Berghmans en zijn lieve dame. Wat een fijne tijd onder ons drietjes aan die signeertafel. Vorige week zondag verkochten de scouts aan ingang 1 van het Bouwcentrum koekjes . Ik had twee pakjes ingeslagen en er eentje aan mevrouw Berghmans kadoo gedaan.
Gisterenmiddag bekijken ze me allebei. Gaston zegt “Manneke , gij zijt te laat en vorige week waart gij ook al te laat” En hij knipoogt en hij lacht. Mevrouw Bergmans haar ogen schitteren van plezier : “vorige week had hij koekskes bij voor ons ” zegt ze fijntjes.
Dat ze wachten ! Dat koppel! Ik ga hier afsluiten en fiets nog vlug langs de bakker voor een doosje pralines. Ik zal ze hebben! Nog één keer goed vieren, morgen is er weer stilte. Dan neem ik met alle plezier weer alle plaats in op het blad dat hier nu nog witjes voor mij ligt, opdat u straks weer zult kunnen lezen en u me dan wellicht- hopelijk volgend jaar op de Boekenbeurs- zult komen vertellen wat er op uw hart ligt. Wat er u geraakt heeft… in ieder geval…ik pak jullie verhalen met mij mee. Zorgzaam.
Eerst ….straks een glas champagne en “nen trage” op énen boek ipv een tegel.
Dank u voor dit Boekenfeest dat ik ook voor een stukje het mijne mocht noemen.
Op alles wat goed is, op de vriendschap, op ons !
Steph
En dan waren er ook Timo, en Brent en Elke, en Joeri en heel veel andere armen waar mijn naam met blauwe balpen op terecht zijn gekomen.
11 november, 2007 om 7:10 pm
Ik kan alvast niet wachten tot meer van dat geschrijf van u! Hoe zit het met de pony met zijn groen haar? Hing hij niet op een sjakos? En had hij niet te lang op een verwarming gelegen en zo gesmolten….of zo iets? Ik herinner me nog dat het zo eenvoudig en zo goed was!
Laat maar komen, ik ben alvast een fan van het eerste uur!
Lieve groetjes
Els x
11 november, 2007 om 8:56 pm
Stephke Stephke toch, wat een plezier om jou op de boekenbeurs te treffen! Twee keer heb ik op je staan wachten, en twee keer ben je met vertraging begonnen, maar dat is je al lang vergeven! Zeker toen je vandaag met de chocolaatjes toekwam voor Gaston en zijn vrouw. Ik was verrast dat je me nog kende, alleen jammer dat mijn vriendin er niet kon bijzijn, alleen was toch maar alleen. Bedankt om de foto te tekenen, voor de leuke babbel en natuurlijk voor de mooie gedichtenbundel die sinds kort op mijn nachttafeltje te vinden is.
Doe zo verder, schrijf nog heel veel gedichtjes, blijf vooral je vrolijke zelf en ik hoop dat ik je volgend jaar opnieuw een bezoekje mag brengen op de boekenbeurs!
Vele groetjes
Lien